PQV HS 2 – Sovicos HS 3 | Vechtlust en vakfouten leiden tot victorie

25 Jan 2023

PQV HS 2 – Sovicos HS 3 | Vechtlust en vakfouten leiden tot victorie

Zo eindelijk weer eens een verslagje vanuit Heren 2! We waren de week ervoor het jaar 2023 al goed begonnen met een 3-1 overwinning op Netwerk HS 1. En dat nog wel op vrijdag de 13e, maar ja iemand moet pech hebben op zo’n dag. Netwerk stond echter al onder ons en die winst waren we dus eigenlijk aan onze stand verplicht.

Op vrijdagavond 20 januari stond er echter een team boven ons op het programma. Na een spannende vijfsetter van Heren 1 die helaas verloren ging, traden we ruim na half 10 aan tegen Sovicos. De jonge gasten aan de overkant hadden nog geen indruk gemaakt met het inslaan en we roken dus kansen. Ik begon de eerste set aan de kant. Balen, maar ja, ik was niet bij de training door een vergadering. Na een 20-25 in de eerste set was ik er op gebrand om de tweede set mijn team naar een setwinst te slepen. Die setstand was echter met 16-25 nog dramatischer!

We lieten die jonge gasten in de eerste twee sets telkens weer ontsnappen en maakten we teveel fouten, vooral in de service en de afwerking. Aan de scheids lag het zeker niet, want Remco Boeters had een scherp oog deze avond. Uiteindelijk leidde die scherpte mede tot een kanteling in de wedstrijd. Ook al kwamen we in de derde set weer achter, wonnen we deze met 25-17. Er kwam vechtlust en Boeters begon voor vakfouten te fluiten. Het zouden er zeven worden in de hele wedstrijd en mentaal had dit forse impact op Sovicos. Op momenten sloeg de onzekerheid compleet toe. De laat binnengekomen boomlange nummer 47 bleek daarbij een instabiele factor. Toch werd de vierde set onnodig spannend. We kwamen iets van 17-23 achter, maar wisten die met vechtlust, powerplay en Boeters toch nog met 26-24 binnen te slepen! We hadden inmiddels een stevig publiek op de tribune die ons meesleepte in deze houdini-act! Oh, wat waren we gebrand om de vijfde set binnen te slepen, maar er bleek nog een escape nodig. Ronald gaf de service weg om het eerste punt te kunnen pakken. Een goede theorie, maar de praktijk pakte anders uit. We moesten telkens in de achtervolging terwijl Sovicos de eer probeerde te redden na een 0-2 voorsprong in sets. Het leidde tot een bijna kansloze tussenstand van 4-10. We maakten 5-10 en ik mocht gaan serveren. Ik zocht de nummer 47 lekker op en met goede servicedruk en alerte teamgenoten kwamen we tot 9-10. Ik nam echter iets teveel risico en serveerde te veel naar rechts. Even leek het wel of de goede vibe in één keer was weggeslagen. Balen zeg, 9-11, maar goed het kon nog. Het werd over en weer tot 12-13 en toen kregen we vleugels! In één ruk door met een uitzinnig publiek in de rug volgden de 13-13, 14-13 en 15-13. Volgens Coen stonden we te springen alsof we kampioen waren, maar wat maakte het uit. Dit voelde heel goed en verdiend!

Boeters bedankt en teamgenoten bedankt! Op naar de volgende wedstrijd en hopelijk kunnen we omhoog blijven kijken en nog een paar plaatsjes stijgen.

Lennart