Trilogie PQV HS2 – Een voorschot op Pasen

17 Mar 2024

Trilogie PQV HS2 – Een voorschot op Pasen

Het is alweer veel te lang geleden, dat ik weer eens de toetsen voor PQV beroerd heb. Hoog tijd om jullie dus weer eens bij te praten over Heren 2.

 

1 maart – Thuis tegen VVV Delta HS4

We speelden met 6 man, dus het wisselbeleid was eenvoudig. De eerste set werd onnodig spannend, doordat we Delta na een veilige voorsprong toch nog te veel liet terugkomen. We wonnen met 25-22, maar Delta begon te ruiken dat er kansen lagen. In de tweede en derde set zetten ze hun joker in met hun ervaren spelverdeler. Hij bracht rust in hun team en had voor ons een lastige service door de ballen telkens weer elders in het veld te plaatsen. Zo nam hij zijn team op sleeptouw en gingen de 2e en 3e set verloren met 16-25 en 24-26. Jullie begrijpen dat wij in die 3e set wel een antwoord wisten te vinden en Delta nog wel even bij de nek pakten. In de 4e set, zonder hun spelverdeler, waren we weer duidelijk de baas en zetten we de goede flow van de 3e set door. Met 25-16 ging was de 4e set in de pocket. Helaas voor ons, maar begrijpelijk vanuit Delta, werd hun dragende spelverdeler weer ingezet om de overwinning binnen te halen. Dat lukte helaas en met 9-15 moesten we in Delta onze meerdere erkennen. Blij met 2 punten dronken we ons biertje met een delegatie oud-spelers die in de personen van Erik, Jan en Ron. Supergaaf dat ze erbij waren deze avond. Ze brachten op bescheiden wijze hun ervaring in, maar konden net even die tips geven die we nodig hadden. Ondanks het verlies dus sowieso een geslaagde avond!

8 maart – Uit tegen koploper Vollingo HS4

Het was met de afmelding van Nick nog ineens zoeken naar een 6e man. Gelukkig kon die worden gevonden in de persoon van Johan, de schoonvader van Steyn. Hoewel hij bij Monza H3 speelt konden we hem toch uit laten spelen. De check van de scheidsrechter was soepel. Vollingo gaat in onze poule soeverein aan kop dus elk setje was meegenomen. Na een haast eindeloze slingerroute vanaf de A12 parkeerden we onder de zebrahal. De sfeer in de hal zat er lekker in. Nadat eindelijk duidelijk was op welk veld we speelden traden we met goede moed aan tegen dit solide team met lengte, een flink aantal jonge gasten en een paar ervaren krachten. De wedstrijd was af en toe een beetje grimmig, ze zongen een beetje valse liedjes en maakten opmerkingen op het randje. We lieten het maar een beetje van ons afglijden. Johan speelde lekker mee en was zeker niet de zwakste schakel. We konden tevreden zijn over ons spel, al kwamen we de eerste drie sets gewoon tekort. Setstanden waren 25-16, 25-7 en 25-13. In de laatste set rechtten we echter nog één keer onze rug en de knie van Coen voegde het bloed aan het zweet toe. We knokten ons in de set en we bleven erbij, kwamen voor en zo stuwden we onszelf naar de climax van 23-24 in ons voordeel dus. Ik sloeg een eerst bal heerlijk op de grond, maar in de ogen van de scheids en de tegenstander zat ik met mijn hand over het net. Op dat moment lieten we ons wel even horen als team. Het werd weer even grimmig, maar helaas bleef het oordeel overeind. Daarna kwamen we nog wel een keer gelijk, maar niet meer op setpoint en verloren we de set met 27-25. Alles gegeven, naar ons kunnen goed gepresteerd. Zij hadden volop wissels en wij niet dus dat wij in de 4e set nog zo weerstand konden bieden, was gewoon goed.

 

 

15 maart – Thuis tegen Inter Rijswijk HS5 (de wederopstanding)

Aan deze kraker tegen Inter Rijswijk ontleent het artikel zijn naam. Want na die 4-0 uitnederlaag volgde, op deze voor PQV-breed geweldige volleybalavond, de wederopstanding. Ikzelf had het voorrecht om samen met Ronald, zeer verdienstelijk, met de grote mannen van Heren 1 mee te doen. Wat een heerlijke pot tegen eveneens Inter Rijswijk en met 3-1 gewonnen ging. Oh, wat ik een zin om dat kunstje te herhalen! Bij het inslaan voelde ik echter een hongerklop. Ik was laat met eten thuis en had daarom niet zoveel gegeten om een volle buik te voorkomen. Na twee sets in de 1e klasse had ik mijn energie kennelijk al aardig verbruikt. Na een Snickers en de eerste set aan de kant, kwam ik weer tot leven. Ik had samen met gelegenheidscoach Jeroen echter moeten toe zien hoe de eerste set met 15-25 naar Inter ging. De man met de gele schoenen had een lastige service. Tijd om orde op zaken te stellen dus. Na mijn partij met Heren 1 had ik Messiaanse ambities. Ik mocht invallen en we hebben ons naar een 25-22 geknokt. Dat voelde lekker zeg! We zetten de vorm en druk door en set 3 was met 25-14 afgetekend voor ons. We hadden servicedruk, goede passing en Frank was verdedigend heel sterk. Peter was heel steady als upper en heeft met zijn ervaring het team gedragen. Maar ook Anatoli en Frank aanvallend waren sterk. De middens Nick, Ronald (deels ook op buiten) en ikzelf mochten ook bij vlagen boven onszelf uitstijgen. Ook serverend had ik een lekkere serie. In de laatste set, die met 25-18 ook naar ons ging, mocht Peter de laatste 4 punten heerlijk naar binnen hengelen. Hij kreeg er na afloop nog een compliment van de tegenstander voor! Jeroen was een uitstekende coach die zelfs met een vertaalapp Anatoli aanstuurde (zie de foto’s). Na afloop hebben we ook Dames 1 nog naar de overwinning kunnen schreeuwen. En zo werd PQV – Inter Rijswijk 9-4 over drie wedstrijden. Oh, wat smaakten de hapjes en drankjes geweldig sweet met Heren 1 en 2 en Dames 1 gezamenlijk aan de tafels in de kantine.

Lennart